Korkuyorlar gözümdeki ateşten Ürküyorlar dilimdeki zehirden Ürküyorlar o durdurak bilmeyen gözü kara cesaretimden Diyorlar bir yanı sarp bir uçurum, bir yanı çılgın dağ doruğu Oysa böyle yapmasam ben nasıl korurum içimdeki çocuğu? Herkes biliyor dünyanın yalan olduğunu Ama herkes kendi kavgasına düşmüş En çok da insan olmak taşınmaz bir yükmüş Hayallerim yanmış da kül tablasına düşmüş Sakıncalı dinlemeyin, ruh hastası bir bireyim Gönlümdeki sultanları tahtından mı indireyim illa Kuralları sallamadan, yasakları anlamadan Zindanlara ateş salar tek silahım imla Vardır elbet bir çözümü karanlıkların Yükselecek topraktan kazar, eder inşa Gözümün önünde bir tek sandalye ve ip var Tekmeleyen it çok, çekip alan hiç yok Vardır elbet herkesin bir karanlık yanı Nefret etmekmiş benimki sahte aydınlıktan Gözünün önünde can mı çekişecek sevdan? Eşeleyen it çok, gelip saran hiç yok Kurtaramazlar, günahlarından arınmak isteyip Başaramazlar, beyazız akız pakız temiz deyip Hayatımı al, ne olur delikanlı ol ve bana Son bir iyilik yap, yakışan bir elveda tek isteğim Kurtaramazlar, günahlarından arınmak isteyip Kurtulamazlar, beyazız akız pakız temiz deyip Hayatımı al, ne olur delikanlı ol ve bana Son bir iyilik yap, yakışan bir elveda tek isteğim